Flaptekst

Rob vlucht. Voor het verdriet om zijn overleden vader, voor de verstikkende sfeer thuis, en voor God, op Wie hij alleen nog maar boos kan zijn. Alleen aan de rivier vindt hij rust. Bij de rivier die hem tegelijk aantrekt en bedreigd.

Dan ontmoet hij Cees, een zwerver met een beschadigd verleden en een onverwacht open hart. Tussen de zwijgzame scholier en de veel oudere man groeit een onwaarschijnlijke vriendschap. Cees leert Rob gitaarspelen, maar belangrijker nog: hij dwingt hem woorden te geven aan wat hij het liefst wegstopt.

Terwijl de jaren zeventig voorbij glijden, zoekt Rob met vallen en opstaan zijn eigen weg. Maar pas na een bijzondere ontmoeting, beseft hij dat hij nog altijd de verkeerde kant op vlucht.